Wednesday, February 19, 2014

BU SEFER BAŞLIKSIZ OLSUN YAZI

Yahu geçenlerde demiştim di mi; yazılarıma başlık bulurken çok zorlanıyorum! Allahım o nasıl zorlu bir süreçtir yarabbim. Bu sefer de ööyyyle bıraktım. Yapacak bişey yok, öyle her seferinde başlıklı olursa kıymeti kalmaz.
Ay ben bu sabah bi içim geçmiş uyandım ki dostlar sormayın. Dilimde şu ve benzeri şu şarkılarla. Kalktım böyle aheste aheste çayımı demledim pıtı pıtı adımlarla. İşte efendim kahvaltı sofrasını hazırladım falan. Gittim eşimi uyandırdım (e tabi ki de evinin kadını olaraktan kahvaltıyı hazır ediyorum, çayını koyup şekerini ekliyorum ve hatta belki bazen biraz çayı karıştırıyo bile olabilirim, ondan sonra uyandırıyorum eşimi. Ya ne olacaaadı? "Aaa aşkişkooommm bu sabah da kahvaltıyı sen hazırlasana tostişiiiiimmm." mi diyecektim? Yooo dostum yooo ona gelemez bu adam. Sabahları yorgunsam, hala uyanamıyorsam bana yapacağı maksimum iyilik "Sen yat hayatım ben poğça alırım pastaneden" olur ki ona da çok şükür. Sanırım parantezi kapatmayı unuttum. En iyisi burada kapatayım). İşte öyle yani, kahvaltımızı ettik, beyimi işe uğurladım, bi çay daha içtim masada. İki gündür de işlerimi toparlamışım, böyle kendime azcık vakit ayırasım var falan, tam o sırada aklıma canım blogum geldi. Ah hanimiş de hanimiş diyip blogumu ziyarete geldim. Bilgisayar başına oturunca bi üşüme geldi, gittim örgü şalımı falan aldım omzuma. "Hah" dedim "şimmmdi olduuuu", açtım Şevval Sam'ımı da, sanırsın 85 yaşındayım. Bi okuma gözlüğüm eksik gözümde yani. En yapacak bişiy yok, arada oluyor böyle. Enerji enerji nereye kadar, di mi canım arkadaşlarım?
Lafı çok uzattım, iki fotoğraf koyayım da renk olsun.


Kahvaltı tabağımız ^_^
Dostlar sağ ayağımda bir sıkıntı var. Ben spora gidiyorum da spastik bi ayakkabı ile gidiyordum. En son yaptığım yürüyüşten sonra (ki 8.9km yürüdüm) bi sızlamaya başladı. Ya dedim yorgunluktandır. Sonra geçen haftasonu (15-16 eylül) İstanbul'da bir workshop yaptık. Bak cuma akşamı Ankara-İstanbul, cumartesi 11:00-17:00 arası workshop, ve o saatten pazar sabaha karşı 04:30'a kadar yaldır yaldır İstanbul, pazar günü tekrar 11:00-17:30 workshop ve en nihayetinde pazar akşamı İstanbul-Ankara. Eve geldik ya, o an dedim ki hani şu bacaklarımı dizden aşşaaa alın komple de kurtarın beni bu ağrıdan yani. Arkadaş acımdan ağlıycam resmen. Ama gezerken çok iyi o ayrı :) Ve bakın çarşamba oldu hala daha sağ ayağım ve bileğim acıyor. O yüzden dün de spora gidemedim. Mümkün değil yani gitmem. Dua ediyorum ki lif kopması, cart kayması, curt zedelenmesi tarzı bişey olmasın. Tek sebebi benim gezentiliğim, koşturmacılığım olsun. Lüffen Allaaam ^.^
Bunlar da workshopumuzdan kareler :) Çok eğlendik yalnız ya offff :)

 

 

 


İki gündür sersem gibiyim. Bide pazartesi salı dediğim gibi evin işlerini toparladım falan.. Off yani off..
Allahtan Ankara'da hava yaz gibi de en azından ne kadar yorgun olsam da enerji geliyor.
Eeee sizde ne haber? İstanbul'da hava haftasonu güzeldi de şimdi sisliymiş, bulutluymuş falan diyorlar :) Artık sisli havada denizinize bakar mutlu olursunuz :)) Üff bıktık artık şu deniz var da deniz var muhabbetinden. Hayır ben de İstanbul'da okudum yani, 5.5 sene yaşadım orda ama hiç de ay aman deniz de deniz demiyorum. O saçma kalabalık başka türlü çekilmez de ondan böyle abartıyorlar orada yaşayanlar :))
Hadi ben kaçıyorum. Aaa bakın giderken size bi güzellik yapayım. Cumartesi gece 4:30'a kadar naptın diyenlere kimleri dinlediğimi göstereyim. Arkadaşlarımız olur kendileri. Dikkat bu şarkı bağımlılık yapabilir. Ben dinledikçe ağlamak istiyorum ühühüüüü :)
Hadi gittim.

 

Wednesday, February 5, 2014

İÇİMDE Bİ MARTHA STEWART VARMIŞ MEĞER

Ama elimden tutanım yokmuş dostlar. Ah kara bahtım kem talihim. Ah ah ahhh (aklıma şu geldi :)) )
Aaa bu arada size şeyi anlatmadım; bi gün gene Paris'teyiz, Cafe de Flore'da oturuyoruz :p ya işte bi kere gittik ya buraya o seferde demek istedim :) Orda cafeler böyle kaldırıma dizilmiş minicik masalar ve her masada iki tane yola bakan sandalye konseptini kullanıyor. İçeride de yerleri var ama işte bi parizyen olarak biz tabi serildik kaldırımdaki masalara, aval aval etrafa bakıyoruz. Yani ama şimdi dostlar kendinizi bizim yerimize koyun, kafanızda bi canlandırın ambiyansı, sonra dürüstçe söyleyin afallamak hakkımız değil mi? Saint-Germain Bulvarı'nda bi köşede bu cafe ve Sartre, Albert Camus vs gibi ünlü kişilikleri vaktinde ağırlamış bi mekan. Gerçi biz dünya tarihinin şekillenip değiştiği anlara tanıklık etmiş şehirlerde yaşamış, okumuş insanlarız düşününce ama işte turistsin ya sana bi ilgi çekici geliyor ecnebi cafesinin edebi tarihi :)
Neyse işte böyle bulvar boyunca ünlü markaların mağazaları falan var hep, tasarımcıların yerleri falan var. O yüzden aval aval bakınıyoruz etrafa. Ay bi anda önümüzden Martha Stewart geçmez mi! Ana dedim! Eşim git konuş fotoğrafınızı falan çekeyim dedi. Yaa dedim ne diycem kadına, "miriba ben turistim de bi fotooo?". Ay dedim Martha kim yaa paçooozzzz, ne gidip de kendi asaletimi bozucam şurda mis gibi cafe de flore'da oturuyorum hıhhh. Kadın fıııttt dedi geçti önümden. Sonra ben pişman oldum tabi. Ya dedim sonuçta asil bi şekilde elimi uzatıp yüzümde sahte bi gülümsemeyle "haaay martaaa, hav ar yuu" diyebilirdim kadına. Kocim de o esnada masadan bi paparazzi edasıyla fotoğrafımızı çeker basına sızdırırdı "şok şok şok Ankara sostetesinin önde gelen isimleri Amerika sosyetesinin önde gelen isimleriyle Paris cafelerinde iki lafın belini kırdı" diye. Netice? Ben aşağıdaki kavanozları yaptım da hikayemi de size anlattım. Kadın şu an muhtemelen özel jetinin jakuzisinde suları köpürte köpürte yeni sezondan hangi parçaları alsam diye düşünüyodur. Pehhhh :))


Benim uyduruk kavanozlarım Paşabahçenin her yerde satılan, boyamadan kullanan görürlerse de dövdükleri kavanozlardan dostlar. Onları bi boyadım, boyutlu dekupaj falan yaptım 2-3 sene önce. Şimdi sıkıldım. Napsam napsam diye düşünürken ya dedim atayım dolaba, içine mercimek, pirinç falan koyarım durur. Sonra fikrim geldi! Aldım elime danteli, çiçekleri, yapıştırıcıyı başladım doğaçlama takılmaya. Dedim ben bunları zaten dolap içine koymayı göze almışım, bi 2-3 sene daha böyle kullanayım, yine sıkılırsam o zaman bakarız çaresine. Sonuç aşağıdaki gibi oldu işte.


Çok sevdim ben :) Ama o akşam yemek yoktu misal evde. Adam işten aç gelmiş, kadın masada bi elinde dantel bi elinde yapıştırıcı :) Sağolsun hiç sesini çıkarmaz öyle durumlarda. Beni kendi halime bırakır :)) "Bu akşam kahvaltı mı etsek, canım öyle basit bişiyler yemek istedi, bi şişkinlik mi var bende nedir, formumu korumam lazım" bıdı bıdı konuşurum, "tabi aşkım tabi kahvaltı edelim" der hemen :)) Amaan napayım canım aaa arada öyle olur alla allaaa :p

İki uyduruk kavanoza bu kadar hikaye yazmak da görülmüş şey değil. Maksat muhabbet olsun tabi. Gönül muhabbet ister kavanoz bahane dostlar.
Hadi sevgiler selamlar hepinize. Haftayı da ortaladık oh missss. Akşama da muhteşem yüzyıl var daha da misss :)
Ooollduuuu görüşürüüüüüzzzzz!..

Thursday, January 30, 2014

GEÇMİŞ DOĞUMGÜNÜM KUTLU OLSUN :)

Bazen yazılarıma başlık bulmakta çok zorlanıyorum biliyo musun blog. Keşke mesela sen bana başlık önersen yazdığım konuya göre. Ama azıcık da yaratıcı olsan. Mesela Tilda bebeklerden bahsediyosam habire önereceğin başlık "Tilda Bebekler" olmasa. Çok şey mi istedim şimdi bilemedim ama bloggerı yazan çizen kodlayan mı denir artık ne denirse işte o ekibe tavsiyem bu; yazılara başlık öneren bir app geliştirin.
App app app herşeyimiz app artık. En büyük app imiz instagram tabi. Yani kısaca İG.
Yine oradan çalıp çırptığım fotolarımla karşınızdayım dostlar.

Geçen cuma benim doğumgünümdü biliyonuz mu? 24 Ocak ^_^ Türkiye'nin dört bir yanında ve yavru vatan Kıprıs'ta kutladık çok şükür. Eee kolay değil, yaş 30 oldu. Artık ahkam kesmek daha da bi hakkım bak söyliyim yandınız. 30 yaşında koskoca bi kadın olmuşum şurda iki çift laf edip de hayat dersi paylaşmıyım mı yani? Bu da candır, ister.

 


Tepemde yastığımın kenarında duran pembe köpeğe dikkat! İşte şimdi kumaş oyuncak ve pembe aşkımın sebebini görüyoruz hep beraber. Bunlar hep bilinçaltı işte. Küçükten alışmışım napıcan.

Bursa'ya gittik eşimle. Annem, babam, kardeşim, eşimle harika bi doğumgünüm oldu.. Sağolsunlar arkadaşlarım da telefonla, mesajla, hediyeyle derken çok güzel şımarttılar beni :) Unutulmaz bir yaşgünü oldu bana yani :)


Peter Rabbit Peter Rabbit diye o kadar kafa ütüledim ki sağolsunlar bana ne kadar tavşanlı şey varsa toplamışlar aralarında :p
Ben de en sonunda pintiliği bırakıp şu kıyamadığım orjinal Tilda kumaşlarım vardı ya hani, onlardan bi tanesine kıydım da kendime böcük yaptım. Çakkisel oldu aplası :)

 


Ya üf bide kardeşimin kedisini mıncıkladım çok! Allahım öyle salak bişey ki size anlatamam! Tam bi embesiiiilllll (ben böyle severim tatlışları, çemkirmeyin sakın!)!! Tipe bakın hele ya :)


Nasıl alık di mi? :)

İşte böyleyken böyle dostlar. Bir doğumgünü aktivitesini de geride bıraktık. Seneye yeni birtanesinde görüşmek üzere :)

Saygılar saygılar saygılar

Thursday, January 16, 2014

ÇOK ÖZLEDİM BLOGUMU

Aynen öyle işte! Burada gevezelik ettiğim zamanları özledim. Bloguma yeterince (tamam kabul ediyorum, hiç) vakit ayıramıyorum :( Ve hatta çok severek takip ettiğim, ilham aldığım, bişeyler öğrendiğim bloglara da bakmaya fırsatım olmuyor.. Yaratmak lazım tabi o fırsatı. Olmuyor diyip kolayına kaçmayacaksın.

O yüzden bu sabah kahvaltı ederken kendi kendime dedim ki işler çatlasa da patlasa da bekleyecekler! Ben bu bilgisayarın başına oturucam ve bloguma kendimi affettiricem :)

Bi çok defa plan yapmıycam bundan sonra, canım ne istiyorsa onu yapıcam diye şımarmış olsam da hayatımın %90'ında plan yaparım. Gün içinde ne yapacağımı, akşam ne yapacağımı, haftaya ne yapacağımı, yaza ne yapacağımı.... Uzaaar da gider bu planlama hallerim. Ama işte o kalan %10'luk kısımda da isssyeeeaaaaan der (kendi kendime isyan ediyorum halbusi, beni plan yap diye zorlayan mı var? Olsun beni de böyle deli kabul ediverin, kendi halime bırakın) ve bazen tüm gün boyunca (uuuuuu tüm gün müüüüüüü? Çok etkileyiciiiiii :p ) canım ne isterse onu yaparım. Mesela bugün de öğlen 12'ye kadar kendime zaman tanıdım. Canım ne istiyorsa onu yapıcam. Tabi ki ilk sıraya içimde böyle vık vık beynimi meşgul eden blog yaram olduğu için hemen birinnnççç dedi blogcuğum ve oturdum bilgisayar başına.




Şu sıralar en yoğun gündemim derslerim. İstanbul-Bursa-Ankara-Ankara-İzmir-İstanbul şeklinde bir kurs programım vardı. Şimdi bu haftasonu yapcağım İstanbul derslerim kaldı bi tek. Sonra Mart ayına kadar biraz dinlenmece :) Üstteki iki fotoğraf da İzmir'deki kursumdan. İzmir - Alsancak'ta Ece Aymer Craft House İzmir atölyede harika bi 2 gün geçirdim! Ev sahibemiz Ayça hanım bana aralığın ilk haftasında bir mail atmıştı. Ama öyle tatlı bir maildi ki anlatamam :) Çok heyecanlı, çok enerjik, çok tatlı dilli, çok mutlu... İzmir'e gelmek ister misiniz demişti bana. Daha o gün dedim ki ben bu insanla anlaşırım :) Ve hemen 2-3 gün içinde netleştirdik kurs programımızı. Ve çok tatlı insanlarla tanıştığımız çok güzel bir haftasonu oldu. 




İki gün iki farklı grubumuz oldu. Kış bebeğimden yaptık her iki grubumuzla da. Bir sürü fotoğrafım biriktiği için sizi burada kurs fotolarına boğmak istemiyorum :) Daha fazlasını Bayan Tilda instagram hesabımdan görebilirsiniz. 

Atölyenin perileri Ayça hanımla kardeşi Sezin bir de iki arada bi derede bana Bayan Tilda kupası yapmışlar! O kadar bayıldım ki!.. Hayatımın geri kalanını bu kupayla el ele geçirmek istiyorum sanırım :) 

Bir süredir kurs hazırlıklarından kalan zamanlarda bir başka gündemim de hobi köşemi düzenlemekti. Biz hobi odamızı eşimle ortak kullanıyoruz. Onun müzik köşesi var, benim dikiş köşem. Ama benim eşyalarım artık öyle bir hal almıştı ki eşim artık bana "virüs gibisin git gide yayılıyosun sessiz sessiz" diyordu :) Adamcağız hakikaten müzik "köşesi" kullanır hale gelmişti :) Bense hobi "alanı" yapmıştım. Ama napayım, ıvır zıvırım çok. E kullandığım masalar da hep öğrenciliğimizden kalmış eski masalarımızdı. Bir dolabım yoktu, sadece English Home'dan aldığım tel rafım vardı ayaklı. Malzemelerim artık masaların altında, üstünde, tel dolapta öyle üst üste duruyordu. Hem dağınık düzensiz görüntü beni rahatsız ediyordu hem de bişey yapmak için kırk saat malzeme aramam gerekiyordu. 
Bi gün delirdim! Dedim artık uğraşamıycam böyle üst üste, üst üste. Gidip İkea'dan bi dolap alıcam. Aradığım 2 kriter var; birincisi mutlaka camlı olması, ikincisi bol alan sağlaması. E tabi bir de ekstradan beyaz renk olsa fena olmaz diyordum :) Önce İkea kataloğundan Hemnes vitrine göz koydum. Ama bi İkea dolabına da 729 TL vermek çok saçma geliyor. Yine de mecburen alıcam dedim. Sonra ben İstanbul ve Bursa kurslarıma gittiğimde eşim gitmiş Billy modelini almış :) Bir de ona yükseltme rafları da ekleyince hem Hemnes modelinden çok daha fazla alan sağlamış hem de yarı fiyatına gelmiş :) Meğerse Hemnes masif ahşapmış. Yahu napayım masif ahşapı. Şu anda bana hem ekonomik olarak hem de depolama olarak en harika çözümü veren model neyse o lazım. 

Allahım ben bu dolabı görünce ne mutlu olmak ne mutlu olmak :) Nasıl oynadım saatlerce anlatamam. Onu alıyorum o rafa koyuyorum, sonra kaldırıyorum başka rafa koyuyorum falan :) Hem dağınıklığım ortadan kalktı, hem de odada (bir masayı ve tel dolabı kaldırdığımız için) inanılmaz bir alan açıldı! İkea evimizin herşeyiiiii :)

Etsy dükkanımda satıla satıla (maşallah diyim :p ) azıcık kalan bebiklerim de yerlerini aldılar. Oldu mu size bir tatlı huzur köşesi. Saatlerimi geçirebilirim burada. Yerleştikten sonra da hemen İzmir'e gittiğim için tadını çok çıkaramadım. Şimdi bu haftasonu da İstanbul'da kurslarımı tamamlarsam odama kapanıcam, biiir sürü bebek yapıcam. 
Bu arada ben size eşimin yaptığı yatağı göstermiş miydim ya? Nasıl atlarım böyle bir haberi!! Ah tembel Seda ah! Şunun harikalığına bir bakar mısınız! Eşim tamamını elde yaptı. Üzerinde çok büyük emek var... Masif ahşap malzeme kullandı. Sipariş vermek isterseniz de size de hazırlayabilir. Bana bayantilda@gmail.com dan yazarsanız kendisine iletirim :) Menajer olmak da varmış kaderde :p


Ben de içine bir yatak seti yaptım :) Hatta şu anda sadece yatak seti Etsy dükkanımda satışta. 



 



 


Sanırım sonsuza dek bu yatak müsveddesinin fotolarına boğabilirim sizi, bunu anladınız di mi :) O kadar bayıldım ki! Bir çocuğum olsa kesinlikle böyle bir oyuncağı olmasını isterdim. Bakıp bakıp mutlu oluyorum resmen :)

Şu aralar bir de Tilda Magnolia stamplerin renklendirilmesi işine merak saldım. Boyaları kullanmayı öğrenmek istiyorum. Aslında dünya çapında genelde stampleri renklendirmek için Copic Marker denilen kalemleri kullanıyor insanlar. Epeyce profesyonel kalemler bunlar. Ben de hevesim geçer belki şimdi yok yere pro bi set almamın ne anlamı var ki diyip sulu boyayla denemeler yapmak istedim. 

Copic markerların özelliği ton geçişlerini çok güzel yapmanıza olanak sağlaması. Çünkü bir sürü tonu var bir rengin. Ve bunlar keçeli kalem gibi oldukları halde boyaları birbirine karışmıyor. Mesela örnek bir video koyayım aşağıya, ne demek istediğimi anlayacaksınız. 

Yeni birşeyler öğrenmek bana çok iyi geldi. Beynimi resetleme imkanı yarattı diyebilirim. Zaten öğrenme işini çok severim. Bana inanılmaz bir heyecan verir. Şimdi iş kendime bu yeni uğraş için zaman yaratabilmekte :) Ama kararlıyım, yaratıcam. Hobim işim olduysa kendime yeni bir hobi hobisi bulmam gerek ki kendime zaman ayırabileyim :)

Bu yıl da değişiklik yapmadım ve kendime yılbaşı hediyesi olarak kitap aldım :) Ama bi türlü ilerlemeyen bi kitap almışım meğerse :( Yani normalde Orhan Pamuk'u severim. Rahat okurum. Ama bu kitap beni bir sıktı bir sıktı ki sormayın. Neden öyle oldu bilmiyorum. Yine kendimi zorlayacağım tabi bitirmek için ama elimde sürünecek belli oldu yani :/

Bir de yeni yılda uygulamak üzere şöyle bir karar aldım; aldığım kitaplar öyle kitaplık beklemeyecek, içlerinden denemeler yapıcam. İşe Cafe Fernando'nun kitabıyla başladım. Hazır yılbaşı da geliyor diyip zencefilli ve limonlu kurabiyelerinden yaptım. Kitapta ısrarla tarif dışına çıkmayın, ne yazmışsam birebir uygulayın diyor. Ben de söz dinledim ve bu zamana kadar yaptığım en harika kurabiyeleri yaptım!! Ciddi söylüyorum haaaarika oldular. Yapımı biraz zahmetli olsa da sonuca kesinlikle değiyor size söyliyim. Evi bi kere harika bi koku kaplıyor! Sonra yedikçe yiyesin geliyor ve tadı, dokusu inanılmaz gurme duruyor. Kıtır kıtır ve bu kıtırlığı günlerce kaybetmeyen kurabiyelerim oldu uğraşlarım sonucunda :) Kesinlikle denemeniz tavsiye edilir.

 


Sonra Dulce De Leche tarifini denedim. Yani süt reçeli. Yapımı basit ama sadece biraz (!) zaman alıyor :) Yalnız sonuç mükemmel! Yemeye doyamıyorsunuz. Ciddi anlamda yedikçe yiyesi geliyor insanın. Çok değişik bi tat. Sanki karamel gibiii, krema gibiii,,, Ne biliyim harika bişiy işte. Mutlaka deneyin diyeceğim bir tarif daha kısacası :)

Yemek konusunda son önerim ise kruton. Yani yağlı, baharatlı ekmek küpleri diyim. Bi ara evde çok ekmek birikti. Bi kısmını deep freezeimdeki köfteye koymalık ekmek dağımın üzerine ekledim. Ama yok, hala çok fazla var! Sonra aklıma çorba yanında ikram edilen krutonlardan yapmak geldi. Dedim güzel bi mercimek çorbası yapayım. Yanına da bu ekmeklerden kruton koyarım ooh misss. Hem sağlıklı hem ekmekler değerlendirilmiş olur. Tariflik bişeyi yok da ben internetten şöyle biraz bakındım yine. Ekmeği küpler halinde kesip hepsini kaplayacak kadar zeytinyağı ve baharat karışıma atıyorsunuz, karıştırıp yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine döküyorsunuz. Önceden ısıtılmış fırında 20 dakika kadar kızartıyorsunuz. İşte bu kadar basit. Hem de çerez gibi bir yeniyor var ya off miss. Seviyorum böyle bişeylerin değerlenmesini sağlayan tarifleri. 

Yaaa yazmayalı ne çok şey birikmiş görüyor musunuz... Fotoğraflarımı instagram sayfamdan aldığım için oradan bakıyorum şimdi de "aaa bunu da yazmamışım blogumda, aaa bu fotoğrafı da koymamışım, aaaa bu bebeği yaptığımdan haberi yok blogçu arkadaşlarımın" derken buldum kendimi.  Aşırı yükleme yapmadan hangi bebekleri yaptığımı da paylaşıp kaçsam mı acaba :)

 



Orjinal Tilda kumaşlarıma kıyabildiğime inanamıyorum :) Ama artık bu benim işimse en güzelini, en kalitelisini, en farklısını yapmaya çalışmalıyım di mi?

 


Farklı yerlere gittiler bu kankalar. Ay tiplerini çok sevdim, çok eğlenerek çalıştım :) Tüm bebeklerime Etsy dükkanımdan ulaşabilir, tüm detaylarını görebilirsiniz.

 


Son olarak da elimde tek adet kalmış olan bu mavi kulak uyku arkadaşını sizlerle paylaşıp bay bay diyim :) Bir önceki yazımda boydan olan fotoğraflarını da görebilirsiniz. Siz sormadan ben söyleyeyim, malesef pembesinden yok :) 

Eğer sabrınız tükenmeden buraya kadar gelip yazdıklarımı okuduysanız çok teşekkür ederim :) Ay onu da anlatayım, vay bundan da bahsedeyim derken işte böyle uzun bi post oldu. Daha sık yazmaya çalışıcam desem de ne zaman fırsat bulursam o zaman yazdığım bi gerçek :) Hiç kandırmayalım birbirimizi di mi :p En kısa zamanda tekrar görüşmek üzere diyim o zaman :) Sevgiler

Tuesday, November 5, 2013

TİLDA MATRUŞKALAR

Selamlarrrr
Nabersiniz? :) Beni soracak olursanız grip olamamakla cebelleşiyorum. Ya olacaksam olayım yatıp dinleneyim, olmayacaksam da kendimi iyi hissedeyim ööfff! Ne tam yatırıyor ne de tam gezdiriyo nasıl saçma bişiy var başımda bilseniz :( Zati salgın var etrafta.. Aman dikkatli olun.

Yahu ben tatili yazıcam demiştim yazamadım di mi? Aklımda aklımda!

Ya ben planlı programlı bi insanımdır ama nedense bi türlü zaman yettiremiyorum arkadaş yapacaklarıma! Deliriciiim! Hayır malum işimden de ayrıldım, yani bütün günüm bana ait neden olmuyor anlamıyorum. Çalışırken kafam rahattı. Nasıl rahattı? Şöyle; akşam kendime kalan 3 saati yatarak geçirirdim dinlenmeye ihtiyacım olduğu için. O yüzden bişey yapmak istemezdim hiç ve yetiştiremiyorum diye kafayı yemezdim :)) Direkt çözüm bak :) Ama şimdi herşeyi yapmak istiyorum! Zaten sorun burda sanırım; herşeyi yapmak istememde :) Hayır kendime plan program da yapıyorum ama yine de performansımdan memnun değilim. Daha az uyumam lazım ona kanaat getirdim. Mesela şöyle gece 2'de yatsam sabah 7'de kalksam derdim tasam kalmaz :p

Çenem malum ordan oraya atlarım ben. Asıl yazma amacım küçücük fıçıcık Tildacık matruşkalarım :)
Hele hele tiplere hele :)

 

 


Ben matruşka hiç sevmezdim. Yani sevmezdim derken böyle çok popüler oldu ya her yerde görmekten gına gelmişti. Ama sanırım Tilda'ya zaafım var, matruşkasını bile seviyorum bu nası bişi yaaa :))

Tabiisi bu kızlar ve daha fazlası emeksensin dükkanımda yerlerini aldılar. Sizleri de bekleriz efendim :)

Ben bi gidiyim de kendime adaçayı yapiiim bari pöfff. Hadi öptüm! Yok öpmedim, size de bulaşmasın bu meret :p

DIŞARIDAN KENDİNE BAKMAK

Şöyle bir dışarıdan kendime baktım bu akşam. Amacım bu değildi aslında. Boş boş internette dolanırken blogum aklıma geldi. Sonra " hang...